-Που εισαι μου λεει?
-Στα μελισσακια μου.
-Σηκωσε το κεφαλι σου,βλεπεις το σκαμενο βουνο?
-Ναι.
-Εκει ειμαι 5 χιλιομετρα μακρυτερα ,ελα για ενα τσιγαρο.
-Ερχομαι.
Η διαδρομη καταπληκτικη,αναμεσα στα πευκα.
Τα μελισσοκομεια το ενα διπλα στο αλλο.
Σ΄΄ενα ξεφωτο ο Γιωργος.
Και πευκο και σουσουρα.Τι λες βρε Γιωργη τοσο τυχερος η τοσο ψαγμενος.
Τα μελισσακια του σε αριστη κατασταση και οι κυψελες γεματες μελι.Το πευκο δινει τρελλα φετος,μη εχοντας και οι δυο προτερη εμπειρια παθαμε σοκ με το ποσο γρηγορα γεμιζει η κυψελη με πευκομελο.
Η ολη ιστορια γραφεται για να δειξω οτι οι μελισσαδες κανουν ισχυρους δεσμουςκαι αυτο γιατι τους ενωνει ενα κοινο ενδιαφερον,η μελισσα.Νασαι καλα Γιωργη εσυ και τα μελισσακια σου.